Siren Girl

Ψαχνοντας το φιδι..

2012-05-14T15:39:00.000+03:00

Χτες το βράδυ, είδα ένα κακό όνειρο το όποιο δεν ξέρω πώς να ερμηνεύσω και η αλήθεια είναι ότι δε μου αρέσουν οι ονειροκριτές ώστε να το πιάσω και να το αναλύσω περαιτέρω.

Προτιμώ τις ερμηνείες των ανθρώπων..

Ήμουν λέει θεατής (προφανώς) και κοιτούσα το ποιο πιθανόν την κρεβατοκάμαρα των γονιών μου, όπου επάνω είχε καθίσει ο Rich έτσι απλά και εκεί που καθόταν ξαφνικά εμφανίζεται πλησιάζοντας διπλά του ένα φίδι.

Το θέμα είναι ότι δεν θυμάμαι αν τον δάγκωσε ή όχι , όπως δεν θυμάμαι και πως αντέδρασα εγώ στο όλο σκηνικό, αυτό που ξέρω είναι ότι ένιωσα τρόμο μόνο στην θεά του.

Καλά γενικώς δεν το έχω και σε καλό να δω φίδι στον ύπνο μου το σιχαίνομαι ούτος ή αλλιώς όπως επίσης και στην οικογένεια μου, γενικά δεν το έχουμε για καλό.

Γενικά πάντως όποτε βλέπω τον Richako συνήθως είναι για καλό ή απλά η επιθυμία μου επειδή μου λείπει, αλλά τώρα όλο αυτό, τι μπορεί να σημαίνει;

Ποιος είναι το φίδι και τι θα μου συμβεί ? Γιατί κάτι θα μου συμβεί και απλώς δεν ξέρω τι πάντως καλό δεν θα είναι.

Το οξύμωρο είναι ότι, ναι μεν δεν κάνεις κακό σε κανέναν αλλά όλα τα κακά σε εσένα συμβαίνουν. Το χω πει καιρό τώρα ότι έχω φάει μούντζα.

Κάθε ερμηνεία ευπρόσδεκτη, εγώ φοβάμαι να δώσω ερμηνεία για τον εαυτό μου.

Θα τα λέμε συχνά…

2012-04-25T00:47:00.002+03:00

Το σκεφτομαι και το ξανά σκεφτομαι εβδομάδες τώρα, και τελικά ποτέ δεν το τολμώ, αλλά επειδή έχω αρχίσει και τα παίρνω στο κρανίο , ότι άμα δεν αρχίσω πάλι να γραφώ δεν θα πάει τίποτα καλά, είπα να κάνω τώρα την αρχή έστω και 12:34 πμ ξημερώματα τέταρτης.

Καλησπέρα λοιπόν ξανά, μικρό μου σειρηνακι , τα νέα πολλά, άσχημα, καλά , που δεν είναι ακόμα όμως σε σειρά για να γίνουν κείμενα ολόκληρα πάνω στο όμορφο κορμί σου.

Αυτό που πάντα ξέρω, είναι ότι πάντα γυρνώ εδώ και αγκιστρώνω, από τότε που σε βρήκα σε έχω κάτι σαν λιμάνι, σαν βοήθεια, το μικρό μου εξομολογητήριο, που αφήνω όλες τις πικρές και τις χάρες μου εδώ. Πιο πολλές πικρές παρά χάρες βεβαία. Αλλά εντάξει.

Τα κεφάλαια της ζωής αλλάζουν και εγώ μεγαλώνω μαζί σου και προφανώς όταν σε χρειάζομαι, ξέρω πως ανοίξω τις σελίδες τις κάρδια μου, και μαζί και τις δίκες σου, θα βρω πολλά διαφορετικά κομμάτια μου αποτυπωμένα. Ξανά καλή αρχή δεν θα μου πω γιατί δεν ξέρω ούτε αυτή την φορά , που θα ταξιδέψω μαζί σου. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι θα κρατηθώ γερά από τα βράχια του νησιού μας και θα προσπαθήσω για άλλη μια φορά να σε γεμίσω αναμνήσεις.

Μην στενοχωριέσαι όταν αργώ , απλά και εγω νομίζω ότι θα σκάσω και βγαίνω πάνω στην στεριά κάνω μια βόλτα και ξαναγυρνώ στα παλιά μου λημέρια. Σ’αγαπω όπως πάντα.

Θα τα λέμε συχνά…

I dont care

2012-02-21T12:42:00.001+02:00

I'm not in the mood for anything.. so...

.....

2012-02-09T18:57:00.000+02:00

Καθισμένη μέσα στους καπνούς, ψάχνω απαντήσεις. Σε ερωτήσεις που δεν τολμώ να κάνω. Δεν κοιμάμαι , απλά ξανά άρχισα να φοβάμαι. Μην ξέροντας που θα πάει αυτό..

Εύχομαι να μπορούσα, να γυρίσω πίσω το χρόνο, όταν δεν φοβούμουν. Στον παλιό μου εαυτό, που δεν με ένοιαζε η γνώμη του κοσμου, Που δεν βασιζόμουν στις πλάτες κανενός. Ήξερα ποια είμαι, και τι θέλω από την ζωή μου. Μου έχουν διαλύσει τα όνειρα μου, τώρα σαν τι μπορεί να θέλω;

Η καθημερινότητα μου, δεν είναι η ιδία. Δεν μπορώ να πω όπως παλιά , έλα κάποια στιγμή θα φτιάξει, ας βγάλουμε και σήμερα, την μέρα και αύριο θα είναι καλυτέρα.

Γυρνώντας πίσω μου άρεσε ένιωθα τίποτα, και λειτουργούσα σαν ρομπότ, καμία φορά χρειάζεται, ειδικά στα δύσκολα. Αυτό που δεν θέλω είναι τα ακόμα πιο δύσκολα, που βλέπω να έρχονται, έχω περάσει στην ζωή μου τόσα, γιατί να ταλαιπωρούμαι για κάτι που δεν έφταιξα εγώ?

100

2012-02-02T18:00:00.000+02:00

Ξεκινώντας το 2009 ένα ταξίδι, στις σκέψεις μου , αποτυπώνοντας κάθε φορά , κάθε τι που είχα στην κάρδια μου, σε αυτή την μικρή γωνία που έφτιαξα και αποκαλείται siren girl στον βράχο μου όπως τον λέω πολλές φορές μέσα από αναρτήσεις μου.

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι, που νιώθουν και σκάφτονται όπως εγώ , πονούν και αφουγκράζονται με τον ίδιο τρόπο.

Μοιράστηκα τόσα πολλά εδώ μέσα ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού μου και ένα μικρό το κράτησα σπάνια, μόνο για μένα.

Υπήρχε μια εποχή στην ζωή μου, που δεν περίμενα ποτέ, ότι θα ξανά αρχίσω να κρατά ημερολόγιο, όπως παλιά, όταν ήμουν μικρή. Προφανώς είχα κάνει λάθος.

Ήρθε η στιγμή και μπούκωσα , έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου. Κι έτσι σε ένα μικρό κομμάτι του web πηρέ σάρκα και οστά το μικρό μου ημερολόγιο που ονομάζεται Siren girl.

Έχοντας πλέον, φτάσει τους 100 αναγνώστες (μεταξύ μας πάρτη έκανα μόλις το συνειδητοποίησα).

Θέλω να ευχαριστώ όλους όσους με διαβάζετε , και μου δίνετε τις συμβουλές σας, είτε μοιράζεστε τις σκέψεις σας μαζί μου, όπως κάνω και εγώ με εσάς. Που όχι 100 ούτε 1 δεν πίστευα ότι θα έχω. Ξεκινώντας ένα ημερολόγιο ψάχνοντας για τον εαυτό που έχεις χάσει, δεν πιστεύεις ότι θα βρεθεί ένας άνθρωπος που να θέλει να σε ακούσει. Ειδικότερα χωρίς να σε κρίνει, και απλά έστω και έτσι να σου σταθεί.

Ευχαριστώ παρά παρά πολύ για όλη την συμπαράσταση που έχω λάβει κατά καιρούς, για όλους τους φίλους που έχω κάνει από εδώ μέσα, που αν δεν υπήρχε αυτός ο χώρος δεν θα είχα γνωρίσει τόσο αξιοθαύμαστους ανθρώπους.

And then, With a cup of tea i'm writting down my thoughts.

2012-01-26T18:00:00.000+02:00

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να κάνω. Ξέρω πως είχα πει πως θα κάνω αλλαγές (change) αλλά δεν νομίζω, πως έμεινα προσηλωμένη στο στόχο μου.
Ξέρεις, πως είναι να ξυπνάς, ένα πρωί και να νιώθεις πως όλα είναι μάταια; Ότι, ότι προσπάθεια και να κάνεις, νιώθεις απογοητευμένος/νη από τον ίδιο σου, τον εαυτό;
Νομίζω, αυτό έπαθα. Νομίζω πως το ίδιο το μυαλό μου, πάτησε ένα shutdown και μετά ένα format σε όσα ήξερα, ή ήθελα να κάνω, σε όσα έπρεπε να κάνω, που είτε με διασκέδαζαν είτε, αποτελούσαν καθημερινή ρουτίνα, για μένα.
Αρχικά, σταμάτησα να διαβάζω που για όσους με ξέρουν, είναι σοκ, γιατί εγώ διαβάζω συνεχώς βιβλία. Μετά σταμάτησα, να παίζω. Και μετά να γραφώ. Και έλεγα απλώς , ότι δεν έχω διάθεση.
Τώρα θα μου πεις, με όσα συμβαίνουν στην ζωή μου, πώς να μην νιώθω ότι είμαι σε τέλμα; Αλλά δεν νομίζω ότι είμαι η μονή που νιώθει έτσι.
Νομίζω ότι παρά πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας, νιώθουν έτσι, αλλά όπως προ είπα σε προηγούμενο ποστ, ένιωσα ότι με το που μπήκε , ο καινούργιος χρόνος , I pulled the switch και τώρα τι;
Τώρα είμαι σε μια φάση, που λέω στον εαυτό μου, Έλα θα σταματήσεις να νιώθεις έτσι, και θα ξανά αρχίσεις πάλι από την αρχή. Με πιέζω.
Είμαι στην φάση, που το πρωί, είναι όλα blah όλα είναι σκατα, και το βράδυ, τα παίρνω στο κρανίο, και λέω όχι, όχι! Θα κάνεις αύριο, αυτό, και αυτό.
Μέχρι που κάνω και λίστα. Που φυσικά, λίστες και τα τοιαύτα, σε μένα δεν πιάνουν ποτέ. Σιγά μην πιάσουν, τώρα! Είμαι the most unorganized person in the whole wide world. Όποτε απλά προσπαθώ να μαζέψω το μυαλό μου, και να βάλω σε σειρά, αυτά που πρέπει να γίνουν.
Και με πιέζω. (Από σήμερα, δηλαδή) Για να δούμε…
Ελπίζω να είστε, όλοι καλά.

Not in the Mood to write..

2012-01-14T16:59:00.002+02:00

Δεν ξέρω , τι συμβαίνει τελευταία, απλά είναι σαν έχω ένα κενό, Λες και με το που μπήκε ο καινούργιος χρόνος έκλεισε ο διακόπτης, σε αρκετά πράγματα, δεν ξέρω αν ένα διάλειμμα θα με ωφελήσει πάντως αυτό που ξέρω είναι ότι λείπω σκόπιμα από δω, λείπω γιατί δεν έχω διάθεση να γράψω και ξέρω ότι θα επιστρέψω όταν κάτι θέλω να μοιραστώ , όταν εμπνευστώ η όταν κάτι θέλω να συζητήσω. Ελπίζω να είστε όλοι καλά.

Υ.Γ .Σίγουρα θα είμαι εδώ, και σίγουρα θα γυρίσω, απλά έχω χάσει την όρεξη μου προφανώς.

Μυγακι (2)

2011-12-29T18:00:00.000+02:00

Σκέπτομαι , το πώς νιώθω πολλές φορές, Αχάριστη , και ότι δεν εκτιμώ αυτά που έχω ξέρεις; Όταν με αφήνεις έστω και για λίγο μόνη , νιώθω τόση μοναξιά, λες και δεν υπάρχει κόσμος τριγύρω , και μόνο εσύ μπορείς , να με βγάλεις από την κατάσταση την όποια νιώθω. Λες και αφήνεις την κάρδια μου μόνη της να αναπνεύσει και αυτή παλεύει να κρατηθεί. Ξέρω πως πρέπει να μάθω και έτσι, αλλά μαζί σου, είναι τόσο διαφορετικά από την αρχή , νιώθεις μια ζεστασιά να σε τυλίγει , ξέρω πως είσαι ο άνθρωπος ο όποιος μπορώ άνετα να αφήσω τα δάκρυα μου να κυλήσουν, ακόμα και αν είναι ανόητος ο λόγος. Που στο τέλος , όταν σου πω το λόγο, εσύ θα γελάσεις και θα με πεις χαζούλα, αλλά για μένα θα είναι τεράστιος προς στιγμήν και θα με κάνει να ταραχτώ.

Και θαυμάζεις την ψυχραιμία μου σε σοβαρά πράγματα , εγώ άμα κάνω άλλη μια λίστα με το τι θαυμάζω ακόμη για σένα , δεν θα μου φτάσει το μπλογκ ολόκληρο.

Χτες παρόλο που έφυγες για λίγο, ένιωσα μόνη και όταν με ρώτησες τι κάνω, σου έλεγα βαριέμαι , και όντως έτσι ήταν, και το σιχαίνομαι όταν νιώθω έτσι ενώ ξέρω ότι θα είναι για λίγο, ίσως επειδή έχω περάσει τόσα πολλά , φοβάμαι μην γίνει μόνιμο αίσθημα. Ξέρω ότι είσαι στενοχωρημένος λιγάκι , και πραγματικά, θέλω να κάνω κάτι για αυτό, και προσπαθώ να βρω μια λύση γι αυτό.

Ελπίζω όλη, αυτή η κατάσταση που είμαστε μακριά να κρατήσει για λίγο, και να μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας, Πιο πολύ για να χαμογελάσουμε, και να πούμε ότι όλα μπήκαν στην σωστή τροχιά επιτέλους!!

Σ’αγαπώ ..

Απλά αυτό..

Νευρα!!!

2011-12-22T18:00:00.000+02:00

Είμαι τσαντισμένη, και μάλιστα πολύ , με ποιον άλλον, θα μου πεις εκτός από τον εαυτό μου!!! και με κάποιον ΑΛΛΟΝ επίσης.

Έχω βαρεθεί να είμαι σε αυτή την κατάσταση , πραγματικά έχω βαρεθεί!! δεν αντέχω άλλο!!

Μου την δίνει που πρέπει να βασίζομαι στους άλλους για να κάνω πράγματα που εγώ θέλω και αν έχουν όρεξη εκείνοι να γίνει αλλιώς πάντα αναβάλλεται επ αόριστον. Ο πατέρας μου έχει πρόβλημα με το θέμα του διπλώματος και του αυτοκίνητου, και προφανώς αν ποτέ παντρευτώ μόνο τότε θα πάρω.
Έχω Μεγάλο θέμα με τα οικονομικά βαρέθηκα να βασίζομαι άλλου και να μου λένε και από πάνω που θα ξοδέψω τα λεφτά μου!!!

Θέλω να φύγω από το σπίτι και δεν μπορώ ,θέλω να μετακομίσω δηλαδή!!

Έχω βαρεθεί να περιμένω να αλλάξει η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ !!! Ακούς!!!;;;;;!!!!!

Θέλω να αλλάξει τώρα !! Βαρέθηκα !! αν θέλεις να αλλάξει, άλλαξε την μ'aκους; Θέλω να ζήσω αυτά που πρέπει και που θέλω να ζήσω σαν άνθρωπος της ηλικίας μου γαμω το κέρατο μου!!

Δεν επέλεξα καμία από τις καταστάσεις που συμβαίνουν και ποτέ δεν έχω κάνει κάτι , για τον εαυτό μου!!!

Ότι Μου αρέσει το έχω κόψει γιατί δεν γίνεται να συνεχιστεί, και τι μου έχει απομείνει μου λες;

Ποιος επέλεξε αυτήν την ζωή για μένα;

Ώρες - ώρες αναρωτιέμαι , αν θα κάνω ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ αμαρτίες στο μέλλον γι αυτό τιμωρήθηκα πριν καν γεννηθώ.. αναρωτιέμαι!!

Ποτέ θα ζήσω εγώ την ηλικία μου; Ποτέ ; ΜΟΥ ΛΕΣ; ΠΟΤΕ;

Ποτέ ; Δεν ζήτησα ποτέ να γίνω καλά.Αλλά αυτό που ζήτησα είναι να έχω τα πρόσωπα που αγαπώ κοντά μου, να μην ταλαιπωρούμαι και να ζω την ζωή μου, την ζωή της ηλικίας μου,

Αναρωτιέμαι τι αξίζω τελικά;

Αξίζω κάτι;

Αφού δεν πρόκειται να μου απαντήσεις ποτέ, γιατί συνεχίζω και σου μίλαω;

Growing Up

2011-12-15T18:53:00.000+02:00

Λένε, ότι όσο μεγαλώνεις ωριμάζεις, αλλάζεις συνήθειες , συνειδητοποιείς τα λάθη σου, τα θέλω σου, αλλαζεις χαρακτήρα, και γίνεσαι ο καλύτερος σου, εαυτός. Λένε ότι στην πορεία δημιουργίας, του καινούργιου σου εαυτού, θα χάσεις πολλούς ανθρώπους και μαγικά θα εμφανιστούν πολλοί καινούργιοι.

Έχω βιώσει αυτήν την αλλαγή κάπως βίαια βεβαία, αλλά την έχω βιώσει. Τελικά μετά από χρόνια, που το σκέπτομαι όντως συμβαίνει αυτό, όντας καλύτερος άνθρωπος συνειδητοποιείς τι ανέχεσαι, και τι όχι.

Τι γίνεται όμως με αυτούς που φοβούνται αυτήν την αλλαγή; που παραμένουν πάντα παιδιά όσα χρόνια και αν περάσουν και που φέρονται σαν παιδιά; Τι λες σε αυτούς που σου λένε ότι “διώχνοντας” αυτούς που δεν αρμόζουν στο χαρακτήρα σου και σε αυτήν την αλλαγή ότι θα μείνεις μονός;

Καμία φορά και η αλλαγή κάνει καλό, πάντα θα βρεθεί κάποιος που θα εκτιμήσει αυτό που είσαι, και σε αυτό που εξαλλάχθηκες, αν όλοι είμαστε ίδιοι ο κόσμος θα παρά ήταν μουντός..

Αν δεν τα ξαναπούμε μέχρι τα Χριστούγεννα, να περάσετε όλοι πανέμορφα

Σας φιλώ και περιμένω να μου πείτε πως τα περάσατε.

I miss you.. i love you...

2011-12-04T17:38:00.001+02:00

Ξέρω πως έχω μιλήσει κατά καιρούς παρά πολύ για την μαμά μου, κάθε φορά που θα πω κάτι για αυτήν, το σίγουρο είναι ότι θα συγκινηθώ, αλλά θα προσπαθήσω παρά πολύ σκληρά να μην το αφήσω να με καταβάλει.

Τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές μου λείπει παρά πολύ και εκείνη και ο Rich. Είχαμε κάτι σαν συνήθεια, όλα αυτά τα χρόνια. Κάθε χρόνο κοντά στα Χριστούγεννα βγαίναμε πάντα για ψώνια για να πάρουμε δώρα, για τους άλλους, και πάντα στο τέλος καθόμαστε για καφέ.

Με την μητέρα μου, (κάπως μου ακούγεται τώρα το μητέρα δεν μ’αρεσει ).. Είχαμε την κλασική σχέση μαμάς και κόρης, αλλά μπορούσα να της πω τα πάντα, γιατί πάντα με άκουγε και μου έδινε τις καλύτερες συμβουλές. Όχι σαν μαμά , αλλά σαν φίλη σε αυτό το κομμάτι, βεβαία ποτέ δεν ήμασταν, αυτό το είμαστε και φιλές όχι.. Απλά μπορούσαμε να μιλάμε για τα πάντα χωρίς φόβο, και για να πω την αλήθεια, ποτέ, δεν της έκρυψα τίποτα, ούτε ήθελα κιολας.

Τώρα 3 χρόνια μετά, όλα αυτά μου λείπουν τόσο πολύ!! Βεβαία αναφέρομαι καθημερινά, στους γύρω μου για εκείνην, αλλά ότι έκανα μαζί της, τώρα ξέρω πως δεν θα το ξανά κάνω.. και μου κοστίζει.

Έχω αποφασίσει, πως από σήμερα μέχρι το τέλος του μηνά θα παίρνω μια φωτογραφία τον πατερά μου, κάθε μέρα και θα περνώ όσο πιο πολύ χρόνο μπορώ μαζί του.

Ξέρω πως αυτό δεν αναπληρώνει στιγμές, και δεν αναπληρώνει τίποτα από όσα έχω κάνει ή δεν έχω κάνει. Γενικά είναι πολλά πράγματα, τα όποια νιώθω ενοχή. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να γυρίσω το χρόνο πίσω, και να αναιρέσω πράγματα ή να προσθέσω και άλλες στιγμές στην ζωή μου, μαζί με ανθρώπους που αγάπησα και που πάντα θα έχουν θέση στην κάρδια μου. Ότι και να γίνει.

Από την άλλη, κάθε φορά που βλέπω ένα σαν τον Rich με πιάνουν τόσο πολύ τα ζουμιά είναι σαν να μου έχεις χώσει μαχαίρι. Μου λείπει απίστευτα , η παρεουλα μου. Θυμάμαι ότι πάντα τον γέμιζα διάφορα δώρα, λες και ήταν το μωρό της οικογενείας που βεβαία για εμάς, έτσι ήταν αλλά εντάξει.

Θέλω να πάρω άλλο, αλλά ξέρω, πως αυτό δεν θα γίνει. Όπως και να έχει όμως, δεν θα μπορέσει κάνεις, και τίποτα να αναπληρώσει το κενό που νιώθω μέσα μου, και τις στιγμές καθημερινότητας,που τους θέλω μαζί μου.

Όταν κάποιος ,χάνεται από την ζωή σου τόσο αναπάντεχα ,γεμίζεις φόβο για το τι θα επακολουθήσει. Κάπως έτσι , είμαι και εγώ . Τους θέλω διπλά μου, και δεν μπορώ να τους έχω. Ασχέτως αν είναι πάντα στην κάρδια μου. Η φυσική παρουσία τους, είναι κάτι που κοστίζει.

Θα ήθελα, να της έχω πει Σ’ αγαπώ, και να μην έχω σαν δεδομένο ότι θα γυρίσει, το βράδυ σπίτι..

It Will Rain...

2011-11-28T17:04:00.001+02:00

Νόμιζα ότι, όλα μπορώ να ξεπεράσω ποσό μάλλον, να τα προσπεράσω..

Ξέρω ότι δεν είμαι τέλεια, και ότι δεν θα μπορέσω ποτέ να φτάσω το τέλειο της ύπαρξης μου, γιατί είμαι ο πιο σκληρός μου κριτής , που κάθε δυο κινήσεις η μια μου θα είναι στάνταρ λάθος.

Σίγουρα δεν μπορώ να σε κρίνω εγώ για τα λάθη σου, το έχω καταλάβει αυτό..

Το θέμα είναι, ποσά από αυτά τα λάθη μπορώ πλέον να αντέξω..

Η αντοχή μου σαφώς και έχει όρια.. η αγάπη μου όμως όχι.. και ξέρεις πολύ καλά ποσό δύσκολο είναι για μένα, να ανοίξω την κάρδια μου μετά από όλα αυτά..

Αν μπορούσα να ζω μια αιωνιότητα για να σου δείχνω τι σημαίνει αγάπη για μένα, θα το έκανα..

Το να ζω με αμφιβολίες και φόβους καθημερινά δεν είναι καλό για μένα και για την υγεία μου, όσες φορές και αν με ψυχολογήσω μπορώ πιο πολλές φορές να συγχωρήσω εσένα , παρά έμενα, πράγμα που δεν είναι και το πιο υγιές στο κόσμο.. το ξέρω..

Τι σημαίνει αγαπώ;

Πονώ και συνεχίζω να πονώ με την κατάσταση η όποια δεν αλλάζει . και συνεχίζω να θέλω τόσο πολύ να φύγω αλλά δεν έχω μάθει να τα παρατάω.

Μακάρι να μπορούσα να προσπεράσω όλα όσα λέει η κάρδια μου και όλα όσα λέει το μυαλό μου, και να ξαναρχίσω από την αρχή. Αλλά δεν νομίζω ότι γίνεται.. και αν γίνεται μάλλον πρέπει να μου δείξεις..

Ξέρω πως κάτι μου κρύβεις και δεν το λες, το ξέρω, Αυτό που δεν ξέρω είναι, ποσό θα αντέξω να κάνω ότι δεν το ξέρω;

If you ever leave me baby,
Leave some morphine at my door
‘Cause it would take a whole lot of medication
To realize what we used to have,
We don’t have it anymore.

Το πιο ομορφο δωρακι!!

2011-11-25T14:55:00.001+02:00

Καταρχάς, καλησπέρα, Καλές γιορτές να έχουμε και καλά να περάσουμε!! Τι μου κάνετε ; Ελπίζω ολοιιιιιιι καλά!! Αφήστε κανένα σχόλιο να μαθαίνω τα νέα σας, αν και σας επισκέπτομαι συχνά, όσο προλαβαίνω δηλαδή, με τις δουλείες μου.

Κοιτά να δεις τι μου συνέβη φιλέ αναγνώστη της sirenoχώρας, Εκεί που είχα κάτσει και χαλάρωνα ( Βρίσκομαι σε ένα διάλειμμα , από το διαδικτυακό κόσμο  , είπα να ξεκουράσω, τα ματάκια μου!! Όχι ότι με έχουν φάει τα παιχνίδια Οχιιιιιιιιιιιιι Μην το ξαναπείς αυτό ποτέ)

Εκεί λοιπόν που χάζευα…. Εεε… Χαλάρωνα ήθελα να πω..

Έρχεται ο πατερούλης και μου λέει, σειρήνα έχεις ένα πακέτο ..

Το κοιτώ.. Όλο κλειδιά του σολ, του Φα και διαφορες νοτες επάνω .. το ανοίγω και τι να δω;

ΟΙ καρφίτσες που κέρδισα από το giveaway της γλυκείας Rock’n’Rolla . Πως κάνουν τα παιδάκια όταν τους κάνουν δώρα; Ε φαντάσου με λίγο ολόκληρη γαϊδούρα να κάνω και εγώ έτσι !! το χαμόγελο μέχρι τα αυτιά , σκλαβώθηκα μιλάμε.. Πρέπει να σκεφτώ με τι να ανταποδώσω τώρα χμ..  κάτι θα μου έρθει όμως.. δεν μπορεί.. 

Η κάρτα όλα τα λεφτά.. γέλασα παρά πολύ ..

Σας έχω φωτογραφείς από τα δωράκια , αλλά από την καρτούλα όχι, γιατί το θεωρώ κάπως πιο προσωπικό..

Αχχχχ χαρείτε και εσεις μαζί μου χαχαχαχαχαχαχα

Κοριτσάκι μου ευχαριστωωωωω τόσο τόσο πολύ!!

Εϊ εσύ που δεν έχεις επισκεφτεί ακόμα το blog της χάνεις!! Για κάνε κλικ εδω

Fucked up

2011-11-11T20:59:00.001+02:00

Δεν περίμενα να έχω κουράγιο, να γράψω σήμερα, το στάνταρ είναι ότι δεν μπορώ να κάνω την διαδικασία τετράδιο – στύλο και μετά όλα τα υπόλοιπα γι αυτό πέρασα κατευθείαν στο δεύτερο μέρος της διαδικασίας για ανάρτηση.

Το σίγουρο είναι ότι είμαι, σε μια φάση ξανά, που πρέπει να κλειστω στο καβούκι μου, και βάζω τον εαυτό μου στην άλλη άκρη και σκεφτομαι , έλεος ρε Έλενα με τα ψυχοτετοια σου!!

Αναρωτιέμαι, ως σε ποιο σημείο είναι αποδεχτα κάποια πράγματα, σε μια σχέση;

Τι όρια υπάρχουν και ως που μπορεί να φτάσουν ;

Ποτέ ξέρεις ότι πρέπει να αποχωρήσεις και ποτέ πρέπει να κάνεις πίσω;

Μήπως κάνω λάθος;

Μήπως βιαστικά να κρίνω;

Να Φύγω ή να μείνω;

Να γυρίσω ή να το αφήσω;

Συναίσθημα Ή λογική;

Ναι Η όχι;
*Αυτο που μπαινοντας στο μπλογκερ χαλαει την αναρτηση με τσαντιζει..

Η αναρτηση που αργησε μια μερα..

2011-11-05T13:29:00.002+02:00

Ξέρω πως ήταν να γράψω, χθες , τώρα θα μου πεις, όποτε θέλει ο καθένας γραφεί.

Ναι οκ αλλά είναι το μόνο πράγμα το όποιο κάνω με πρόγραμμα , και πίστεψε με προσπαθώ να σε κρατήσω , up to date όσο καλυτέρα μπορώ, αλλά με χαλασμένο pc άντε να κάνεις δουλεία.

Το έχω σαν στόχο το γράφε κάθε παρασκευή, και επισκέψου όσα περισσότερα blog προλαβαίνεις, αλλά έλα όμως που χτες, και με όσα γίνονται τελευταία που το μυαλό μου για να γράψω και να σχολιάσω σε όλους τους άλλους.

*Μετά από 10 λεπτά..

Και ως γκαντεμω που είμαι, μόλις έριξα το νερό πάνω στο γραφείο, με αποτέλεσμα να βραχεί το ημερολόγιο, και το κινητό και λίγο το λαπτοπ…Μιλάμε μέσα στην τύχη είμαι κάθε φορά!!! Ευτυχώς τα έσωσα και πήγε η κάρδια μου στην θέση της, αλλά έγινα παπί και τώρα κρυώνω.

Έχω πανικοβληθεί με οσα συμβαίνουν στην Χωρά, δηλαδή γάμο το κέρατο μου !! ( Ο λόγος το λέει.) Αλλά δεν θα μιλήσω γι αυτά εδώ μέσα, θέλω να κρατήσω το χώρο αυτό αμόλυντο για να επιστρέφω όποτε μου κάνει κέφι. Προσπαθώ να συνεχίσω και την ιστορία,Someone like you Someone like you II που την είχα παρατημένη ποσό καιρό. Δεν είναι σίγουρο ότι θα το ποστάρω εδώ.

Γιατί καθώς μπαίνει ο χειμώνας μπαίνουμε όλοι σε μια συνεχής λούπα σαν τα ρομποτακια;

Ξέρετε ότι αυτή είναι ανάρτηση κάψιμο έτσι, το έχετε πάρει χαμπάρι;;

Η Ανάρτηση κάψιμο είναι αυτή που δεν έχει συνεχής ροη και πήδα από το ένα θέμα στο άλλο. Ναι είμαι από αυτές χαχαχαχαχαχα

Η αλήθεια είναι, ότι έχω ψιλό- καεί και εγώ η ιδία, επειδή είμαι σε μια φάση τώρα, που δεν μπορώ να βγω έξω και τα έχω δει όλα κωλυόμενα .

Ένα πράγμα παραμένει ίδιο, οι δουλείες του σπιτιού, Οι απαιτήσεις, και το διάβασμα!!

Αυτά κατά τα αλλά , όλα καλά, αλήθεια εσείς τι κάνετε;;;

Χαχαχαχαχα

Όσοι έχετε twitter , και η τύχη δεν μας έφερε ακόμα κοντά, κάντε με follow..

The Change

2011-10-28T17:46:00.001+03:00

Κάθισα και σκέφτηκα αρκετά, παίρνοντας υποψιν , όσα έχω συζητήσει κατά καιρούς αλλά και τις τελευταίες μέρες.

Ακόμα και τώρα, σκέπτομαι, τι μπορεί να προστεθεί ως συμπέρασμα, σε αυτές τις γραμμές. Το ζητούμενο αυτήν την φορά, είναι το εξής:

Να αλλάξω έμενα, και να βασιστώ στον εαυτό μου. Να κάνω βήματα μικρά, με στόχους εφικτούς έως ότου φτάσω στο επιθυμητό για μένα αποτέλεσμα. Σε όλους τους τομεις. Αλλωστε, το έχω ξανακάνει και στο παρελθόν και προφανώς κάπου στην πορεία αφέθηκα. Μέχρι τώρα.

Δυστυχώς αυτή, η κατάσταση που συμβαίνει στην χωρά με έχει βάλει, να σκεφτώ πράγματα και διεξόδους.

Το θέμα , είναι ότι επειδή πλέον, έχω τόσες ώρες να σπαταλήσω , αφήνω χωρίς να το σκέπτομαι, διόδους ανοιχτούς σε άτομα, για να με πληγώσουν. Και τα περισσότερα μου λάθη στο παρελθόν τα έχω κάνει από παρόρμηση και επειδή είχα αφήσει πόρτες του εαυτού μου ανοιχτές, για τον καθένα να μπει.

Ξέρω πολύ καλά ότι οι περισσότεροι, που με γνωρίζουν έχουν μια λανθασμένη εικόνα για μένα, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες γιατί, γιατί νιώθω ότι μειώνω τον εαυτό μου.

Ξέρω ότι είμαι διαφορετική, ότι σπάνια κάποιος θα με εκτιμήσει. Ότι με λυπούνται.

Ο κόσμος δεν γυρίζει γύρω μου, έχω επίγνωση των κινήσεων μου, και μπορώ να πω ότι ντρέπομαι για το παρελθόν και τις επιλογές μου. Και φοβάμαι ότι ίσως , αυτήν την φορά να μην τα καταφέρω.

Πρέπει όμως να προσπαθήσω.

Προς Θεού, ξέρω ότι πολλά πράγματα ,και αλλαγές τις αλλαγές τις ζωής μου δεν οφείλονται μόνο σε έμενα, αλλά στην αναλγησία ανθρώπων που βρίσκονταν κοντά μου. Οι αλλαγές, έχουν κάνει τους περισσότερους ανθρώπους αγνώμονες. Σε έμενα είχε ακριβώς την αντίθετη επίδραση. Καλώς ή κακώς.

Οι καταστάσεις αλλάζουν , Οι γνώμες όχι, και σίγουρα βλέπω ανθρώπους γύρω μου. Ανθρώπους να επισέρχονται της αλλαγής , αλλά πόσοι από αυτούς έχουν τιθασευμένο μυαλό και στόχο;

What Happened?

2011-10-21T22:39:00.000+03:00

Ο λόγος, που δεν γραφώ είναι επειδή, δεν ξερώ πώς να εκφράσω όλα όσα νιώθω ακόμα και εδώ, έχω φτάσει σε ένα σημείο που να μην ξερώ πως θα βγουν όλα αυτά τα συναισθήματα, όταν υποτίθεται, μου έρχεται κάτι, «καλό» να γράψω

Ποτέ δεν έχω μολυβί και χαρτί και συνήθως μετά το ξεχνάω.

Δεν γραφώ γιατί πονάω, ανησυχώ και δεν ξερώ που θα βγει και πως. Για μένα, για την Οικογένεια μου, για Ολους που πλέον οδηγούμαστε σε ένα μέλλον αβέβαιο..

Φοβάμαι και δεν μπορώ να το εκφράσω..

7 πραγματα για τον εαυτο μου.

2011-10-14T21:46:00.000+03:00

Είχα την τιμή και την χαρά, να με καλέσουν σε ένα, πολύ όμορφο παιχνίδι, οπού, πρέπει να πω 7 πράγματα για τον εαυτό μου. Με κάλεσε η ταλαντούχα και πολλά υποσχόμενη Rock n' Rolla Από το Witch Craft In Progress να την επισκεφτείτε οι δημιουργίες της είναι υπεροχές.click here

Λέω να ξεκινήσω :P Ναι θα προσπαθήσω να πω, πράγματα που δεν ξέρετε για μένα ήδη !!! :P

1)Φοβάμαι παρά πολύ τους Κλόουν !! Παρά παρά πολύ!!

2). Ο άνθρωπος που μου έβαλε το μικρόβιο για την μουσική είναι κάποιος που κανένας ποτέ , δεν περιμένει να ακούσει link

3) Όνειρο ζωης μου; Να παίξω κάποια στιγμή, στην ορχήστρα του.

4) Λατρεύω τα προφιτερολ

5) Μικρή είχα μια κουβέρτα , που μου είχαν κάνει δώρο η οποία έχει κάνει άπειρα ταξίδια ελλαδα και εξωτερικο, και δεν την αποχωρίστηκα μέχρι την ηλικία των 15. τώρα είναι κρυμμένη με κάποια αλλά δικά μου πράγματα.

6) Δεν έχω δει , ποτέ τον εξορκιστη και ούτε θέλω!!

7) Άμα πάρεις φαγητό από το πιάτο μου, κάνε καράβι να φύγεις!! Ναι είμαι υστερική σε αυτό, και με εκνευρίζει όταν το κάνουν!

Αυτά είναι τα δικά μου 7 πράγματα, μπορεί να μην είναι τόσο ενδιαφέροντα, αλλά αυτά σκέφτηκα προς το παρόν..

Καλώ όσους με διαβάζουν να παίξουν!!

Λέξεις στη σειρά

2011-10-07T23:45:00.000+03:00

Είπα να γράψω, και σήμερα, μιας και είναι Παρασκευή, όπως τουλάχιστον προσπαθώ να κάνω μια φορά την εβδομάδα, έτσι για να λέω πάνω από όλα ότι κάνω κάτι με πρόγραμμα. Το πιο πιθανόν είναι να μην έχει τίτλο και τον τίτλο να τον βάλετε εσείς γιατί ειλικρινά, δεν ξερώ που θα καταλήξει η ανάρτηση αυτή.

Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να πω, αλλά δεν ξερώ αν θα «ξεφορτώσω» ή όχι. Το θέμα με εμένα είναι δεν ξερώ αν εδώ, με βόηθα πλέον, να είμαι ή όχι. Γιατί αν δεν είμαι ή αν δεν τα γράψω εδώ μερικές φορές νιώθω, μισή.

Δεν θα έχω φέτος εορταστική ανάρτηση για τα γενέθλια μου, όπως παλιά, ο λόγος γνωστός δεν μ’αρεσει να μεγαλώνω, νιώθω ότι χάνω περισσότερα, αντί να κερδίζω. Δεν τα βλέπω με καλό μάτι έτσι κι αλλιώς.

Τέλος πάντων.. Λίγα από τα νέα μου…

Αρρώστησα μέσα στην εβδομάδα, έτσι απλά επειδή του ηρθε. Ξεκίνησε η νέα «μορφή θεραπείας» που θα ισχύει από δω και πέρα, εντάξει το χωνεύω , άλλωστε πληρώνω λάθη παρελθόντος.

Αλήθεια έχω μια απορία : Πως γεμίζεις ώρες μοναξιάς;

Πάντα θεωρούσα, ότι όλα θα διορθωθούν σε βαθμό, που να έχεις μια ζωή που να σε γεμίζει , όταν δεν το έχεις αυτό, τι κανείς για να το αποκτήσεις;

Συνήθως εδώ μιλάω για αγαπημένους ή για τον εαυτό μου. Και ίσως, να συνεχίσω να το κάνω αλλά όχι τώρα, τώρα δεν έχω κάτι να πω δεν βγαίνει κάτι απ’τα χείλη μου.

Γι αυτό θα αφήσω την σιωπή μου, να μιλήσει για εμένα, και θα αφέθω , στο να ονειρευτώ τον κόσμο όπως θα ήθελα να είναι..

Καλό σ/κ και Καλή εβδομάδα

Καλο Μηνα!!

2011-10-02T17:09:00.001+03:00

Επειδή το μπλογκ αυτό δεν είναι , μονό για να γραφώ τα «κακά», αλλά γενικώς ότι μου έρθει στην κεφάλα !!

Δεν έχω κάτι να σας πω!! Δεν έχω κανένα νέο να μεταφέρω εδώ.. το μονό που έχω να πω είναι, ότι το σειρηνακι πηρέ αναρρωτική από το μπλογκ

Γιατί έχει, πονόδοντο… Ναι βγάζω Φρονιμίτη!!

Αυτά!! Δεν είναι άξιο ανάρτησης, το ξερώ αλλά είπα να μην σας αφήσω, έτσι κι αυτήν την εβδομάδα, θα απαντήσω σε όλα τα σχόλια αφότου επιστρέψω..

Ευχαριστώ παρα παρά παρά πολύ όλους σας..

Φιλάκια

Καλό Μήνα , και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα!!

Sometimes when I close my eyes I pretend I’m alright

2011-09-23T19:41:00.000+03:00

Και πάνω που είχα αρχίσει να λέω στον εαυτό μου, σταματά να σκέφτεσαι.. τα άσχημα, προχωρά χωρίς αυτά, προσπάθησα. Με κυβερνάνε οι σκέψεις, με πιάνουν τα νεύρα μου, χτυπάει φλέβα και λέω δεν μπορώ..

Ατελείωτες συζητήσεις, και εσύ και εγώ ακούμε τα ιδία.. Κανένα καινούργιο ήχο..

Τελευταία δεν θυμάμαι πόσες φορές έκλαψα.. Προφανώς δεν την χρειάζομαι την βροχή, είμαι η βροχή και προφανώς έφερα καταστροφή.

Σ’αγαπώ το ξέρεις..

Δεν ξερώ τι να κάνω, όπως είπες έχουμε ξεχάσει την ουσία..

Πρέπει να χτίζουμε στιγμές. Η απάντηση μου..

Δεν ξερώ.. Φοβάμαι.. και όσο φοβάμαι.. τόσο πιο πολύ δυναμικά μου βγαίνει αυτό..

Θες να φύγεις ; Είσαι ελεύθερος..

Κι ας είπα ότι φεύγω είμαι ακόμα εδώ και το ξέρεις, και το ξερώ και εγώ. Δυστυχώς φορτώνω την στεναχώρια μου, και δεν πρέπει..

Πρέπει να κάνω αυτό έκανα παλιά, να την κλείσω σε ένα κουτί μέσα μου, να μην μοιράζομαι μαζί σου τέτοια.. και να ανοίγω το κουτί αυτό, μονό εδώ.

Πρέπει να γίνω όπως παλιά…

Φοβάμαι και αντιδρώ με βάση το φόβο. Φοβάμαι ότι θα πονέσω περισσότερο,

Θέλω να ζητήσω μια φορά κάτι μπορώ;

Θέλω λίγο χαρά.. λίγο χαρά , δεν θέλω να στεναχωριέμαι άλλο..

Εγώ είμαι το κοριτσάκι που στην προσευχή του παλιά ζητούσε έναν αγαπημένο..

Μπορώ να έχω λίγο χαρά;

Αναρτηση Ακυρου Καλλους!!!

2011-09-20T12:15:00.000+03:00

Κοιτά να δεις τι έγινε, άλλη ανάρτηση ήταν να γράψω, άλλη γραφώ , γιατί, αυτή που είχα στα σκαριά είναι μισό-τελειωμένη στο ημερολόγιο μου και δε μπορώ να μπω στο μουντ να την συνεχίσω.

Το θέμα είναι, ότι άμα κάτσω να κάνω απολογισμό τι σκατα έχει συμβεί στην ζωή μου, δεν ξερώ τι θα συμβεί σε εσάς που με διαβάζετε.

Ψυχολογικά δεν είμαι καλά, γιατί δεν μου συμβαίνει τίποτε καλό. Και ναι υγειά να έχουμε ξερώ. Αλλά δεν ξερώ αν την έχω και αυτήν ακόμη. Θα μου πεις πεθαίνεις; Ακόμη όχι. Μακάβρια έγινα ε;

Οκ αλλάζουμε θέμα.

Ας αρχίσω την καμένη μου, ανάρτηση λοιπόν.

Δουλειά δεν έχω, λεφτά δεν έχω, πιάνο το έκοψα λογο οικονομικής κρίσης ποτέ θα ξανά μπω στο μουντ να διαβάσω δεν ξερώ είναι πολλά τα λεφτά.. και εγώ τώρα πλέον με την γκαντεμιά που με δέρνει, που δε με δέρνει μονό , με έχει π@#@#@$@#@ αλλά δεν θα επεκταθώ παρά πάνω. Φοβάμαι και την σκιά μου.

Ήθελα να πάρω Υπολογιστή, γιατί το χρεπι μου από δω , ούτε κουτσά δεν πάει πλέον..

Δεν θα πάρω!! Γιατί; Δεν έχω λεφταααα!!

Έχω να πληρώσω τους θεραπευτικούς μου λογούς τώρα και εκνευρίζομαι που συμβαίνει αυτό, τώρα γιατί δεν τα έχω!!

Άμα δεν το ρίξω στην τρελή, θα τρελαθώ εγώ..

Άμα λέω ότι είμαι καταραμένη με βρίζουν.

Στην τελική, για ότι ζω , δεν το επέλεξα.. βασικά τίποτα δεν επέλεξα..

Το μονό που θυμάμαι να ζητάν. Και από τότε έπαψα να ζητάν, ήταν την μουσική με δάκρυα στα ματιά..

Εδώ εγώ δεν θα προκόψω, μην κάνετε τα παιδιά σας ποτέ Μουσικούς. Αν θέλετε να προκόψουν στην Ελλάδα, ας διαλέξουν άλλο επάγγελμα.

Οι γονείς μου δεν το θέλανε. Μάλλον είχαν δίκιο, καθότι πάμε κατά διαόλου και στην τελική δεν με θυμάμαι να δουλεύω ποτέ με βάση τις σπουδές μου, και από σπουδές άλλο τίποτα, εγώ. Επίσης μου έχει κολλήσει τώρα κάτι άλλο και θέλω να το σπουδάσω. Έχω ένα κολλήματα με την μάθηση.

Πως τα γύρω – φέρνω όλα γύρω από την μουσική, δεν ξερώ μην ρωτήσετε.

Τέλος πάντων.. Οικογενειακά κάνουμε υπομονή.

Δεν μπορούμε να κάνουμε, τίποτα άλλο…

Στην πορεία μεγαλώνοντας άλλαξαν τα όνειρα, (θα έρθει σχετική ανάρτηση)

Ως Frau που είμαι, προσπαθώ να μην τα παίρνω στο κρανίο με τις εξελίξεις, και « χορεύω» Macarena

Το έχω ρίξει στην τρελή δεν γίνεται αλλιώς, έχω γίνει και μια καλή νοικοκυρουλα , καθότι η μανούλα, δεν είναι εδώ να μου ρίξει ένα καλό βρισίδι να το ευχαριστηθώ..

Άμα τα παίξω θα ενημερωθείτε συντόμως.

Δεν έχω κάτι άλλο να πω…

Προσωπικα #10#

2011-09-12T15:08:00.000+03:00

Ανάρτηση, η οποία είναι απευθείας.

Τώρα εγώ, τι να πρώτο γράψω; Και τι σκατα τίτλο να βάλω;

Και τι να πρώτο πω.

Βασικά έχω θυμώσει και στενοχωρηθεί, μετά από ακόμη έναν θάνατο στην οικογένεια μας, (ναι είπαμε είμαι μουντζωμένη)

Ηρθέ η στιγμή ο Θεούλης να το πω, η τύχη μου να το πω , τι σκατα να πω δεν ξερώ πλέον να με ταλαιπωρήσει για ακόμη μια φορά.

Άρχισα να πονάω! Και να πονάω αρκετά, χτες ήταν η πρώτη φορά που δυσκολεύτηκα να γυμναστώ, αλλά δεν τα παράτησα. Γιατί τα πήρα κρανίο.

Έχω αρχίσει πραγματικά και αναρωτιέμαι, για πιο λογο εγώ υπάρχω σε αυτή την ζωή, για να ταλαιπωριέμαι;

Και ειλικρινά μην ακούσω κανέναν να πει, ότι όλοι ταλαιπωριόμαστε και όλοι μπλα μπλά όχι δεν ταλαιπωριέσαι πραγματικά όταν δεν έχεις ένα πρόβλημα υγειάς. Και πρόβλημα δεν είναι το οικονομικό, πρόβλημα είναι το κεφάλι σου που βαριέσαι να σηκωθείς να δουλέψεις ή ότι δεν έχεις υλικά αγαθά.

Και εγώ πλέον δεν θεωρώ πρόβλημα ένα πρόβλημα που μπορεί να σε οδηγήσει σε θάνατο, ναι μεν μπορεί να πεθάνεις, αλλά ησυχάζεις γιατί δεν υποφέρεις άλλο.

Και δε θέλω να ευλογήσω τα γένια μου, αυτήν την στιγμή, αλλά πρόβλημα σοβαρό για μένα, είναι κάτι που σε δυσκολεύει ουσιαστικά μέρα με την μέρα στην ποιότητα της ζωης σου. Thank you very much.

Λοιπόν καλέ μου Θεούλη πες μου, σε παρακαλώ γιατί επέλεξες να υπάρχω επάνω στην γη;

Για να ταλαιπωριέμαι; Για να ταλαιπωρείς τους δικούς μου; Γιατί τι σου φταίνε ; δεν σου κάνανε κάτι;

Και εγώ ταλαιπωριέμαι 25 χρόνια τώρα, ειλικρινά δεν βαρέθηκες να με δοκιμάζεις και να με ταλαιπωρείς;

Με έφερες εδώ πέρα, από την αρχή να με ταλαιπωρήσεις, μια ζωή ολόκληρη ταλαιπωριέμαι με την κωλο αρρώστια μια ζωή. Στην τελική δεν αντέχω άλλο!

Ναι οκ με έχεις δοκιμάσει είμαι δυνατός χαρακτήρας αλλά δεν αντέχω άλλο, έχω δεχτεί τον εαυτό μου, όπως είναι, έχω προσαρμοστεί, στην τελική μου πήρες από την ζωή και το στήριγμα μου. Δεν μου επιτρέπεις να κάνω πράγματα που φαίνονται στους άλλους γελοία. Τα έχω δεχτεί όλα , στην τελική και τώρα που το λέω, το πιο πιθανόν είναι επειδή τα πήρες κρανίο με εμένα πάλι, να μου πάρεις και αλλά σημαντικά πράγματα από την ζωή μου, και να με αφήσεις μονή. Και πες μου ειλικρινά τι θα καταλάβεις; Βαρέθηκα να ζω έτσι με αυτή την μαλάκια βαρέθηκα να ταλαιπώριουνται και άλλοι Εξαιτίας μου, απλώς βαρέθηκα.

Στην τελική δεν είμαι και κανένας σπουδαίος άνθρωπος, δεν έχω καταφέρει τίποτα στην ζωή μου, δυο άνθρωποι έχουν μείνει που με αγαπούν, και αυτοί τώρα θα ταλαιπωρηθούν μαζί μου. Όσο και να στεναχωριέμαι και να κλαίω δεν θα αλλάξει κάτι σωστά;

I’ve had enough

Το δικο σου, παραμυθι εχει δρακο;

2011-09-04T17:07:00.006+03:00

Πως γίνεται, να αγαπάς κάποιον τόσο πολύ;

Όχι να είσαι ερωτευμένος, ή ενθουσιασμένος, να τον αγαπάς πραγματικά τόσο πολύ, που να είσαι διατεθειμένος, να θυσιάσεις ολόκληρη, την ζωή σου για χάρη του/της.

Αφού μετά από τόσα δεινά, που περάσατε, καταφέρατε να είσαστε επιτέλους μαζί, νομίζεις πως όλα θα πάρουν επιτέλους το δρόμο τους και θα ζήσετε στο ζαχαρένιο σας σπιτάκι, να πασπαλίζεται κάθε μέρα την αγάπη σας με αχνή ζάχαρη, πίνοντας αγκαλιασμένοι ζεστή σοκολάτα. Αλλά με τόσες δυσκολίες που ξάφνου βρεθήκαν στον δρόμο σας, χάνεις προς στιγμήν για λίγο την πιστή σου και αναρωτιέσαι « Μα ούτε ο Θεός δεν το θέλει;».

Έχεις αποθέσει την κάρδια σου στα χεριά του/της και περιμένεις καρτερικά , με στοργή, αγάπη, κατανόηση, πάθος και ερώτα σαν την πρώτη μέρα, για το αμέσως επόμενο βήμα σας.

Με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, γιατί , οι καρδιές παραμένουν ενωμένες, είσαστε ένα πια.

Και ξαφνικά, εμφανίζεται ο δρακός, και σας βάζει κι αλλά εμπόδια, το παλεύεις όσο μπορείς γιατί κανένας θεωρείς μέχρι τότε ,δεν μπορεί να μπει εμπόδιο, στην δική σας αγάπη.

Αν όμως μπορεί; Άραγε θα τα καταφέρετε;

Doubts

2011-08-28T23:07:00.000+03:00

Έχω αρχίσει και χάνω την εμπιστοσύνη μου, σε εσένα, δεν ξερώ αν είναι άδικα ή όχι αυτό που ξερώ, είναι ότι αυτό συμβαίνει. Και συμβαίνει πάντα όταν πηγαίνεις εκεί. Δεν ξερώ αν είμαι άδικη, ή αν αυτό είναι παρανόηση.. Αλλά γίνεσαι, απότομος, μου μιλάς σπάνια όταν μου μιλάς.

Όταν σε βρω, δεν απαντάς στα μηνύματα μου, σχεδον ποτέ, έχεις κλειστό το κινητό όπως και τώρα. Πάντα, μου λες ότι έκανες μια δουλειά ή ότι είχες πιάσει κουβέντα, ότι δεν το ειδές , ότι δεν είχες μπαταρία κτλ. Κακώς αισθάνομαι, λες και με κοροϊδεύεις; Κακώς έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου σε εσένα;

Θα ήθελα πραγματικά κάποια στιγμή, να μου εξηγήσεις.

Για ποιον λογο, ειλικρινά συμβαίνει κάτι τέτοιο; Για ποιον λογο αλλάζεις έτσι κάθε φορά, που βρίσκεσαι εκεί; Δεν αξίζω μια εξήγηση;

Ειλικρινά πολλές φορές, μου έρχεται να σε βρίσω, Γιατί πραγματικά, όσες φορές έχω προσπαθήσει να στο εξηγήσω χωρίς εντάσεις, δεν δείχνεις να συμμερίζεσαι, την ανησυχία μου.

Νομίζω, ότι θα χρειαστεί να κανείς άλλον έναν αγώνα , για να ξανακερδίσεις την εμπιστοσύνη μου, που πια είναι χαμένη απέναντι σου. Γιατί φύτεψες αμφιβολίες στην καρδιά μου. Αν βεβαία θεωρούμαι για σένα το ίδιο σημαντική όπως παλιά.

Εγώ προσπαθώ να σώσω αυτήν την σχέση.

Εσύ αναρωτιέμαι, προσπαθείς να την γκρεμίσεις; Η αδυναμία , η αγάπη σου, προς εμένα που πήγαν; Γιατί με κανείς και αισθάνομαι, ότι χαθήκαν;

Γιατί με κανείς και έχω αμφιβολίες; Γιατί βάζεις και τους δυο μας σε αυτήν την διαδικασία μου λες;